Welkom bij Jouw Mediafabriek!

Deze mediafabriek is altijd aan het werk voor jou!

Begonnen vanuit een passie voor schrijven, worden er in de fabriek inmiddels journalistieke producties gemaakt voor alle media. Van papier tot beeldbuis. Van website tot in de ether.

Jouw Mediafabriek weet met elk medium de juiste toon aan te slaan om zo iedere doelgroep te kunnen bereiken! En wees gerust; de passie is gebleven. Hier wordt nooit lopende bandwerk geleverd.

Kijk rustig rond en laat je inspireren door mijn portfolio Twijfel niet en neem contact op voor elke journalistieke vraag die je wilt stellen! Wie weet kunnen we samen aan de slag om die ene opdracht in een perfect product om te zetten!

Eén van mijn columns: sex, bloed en goodiebags

“Ik mag naar Marliehies. Ik mag naar Marliehies.” Vreugdedansjes en glimlachen te over de afgelopen weken. Door eigen schuld ontving ik de bevestiging pas een dag van tevoren. Even bevroor mijn glimlach tijdens een ongemakkelijke pose van mijn vreugdedans. Dresscode: vampier. Al had ik die conclusie best eerder kunnen trekken bij een ‘Victorian Vampire Night’ van Marlies Dekkers.

Niet over de top, maar wel volgens dresscode arriveerde ik zaterdag bij de catwalkshow om de nieuwe Marliesjes te kunnen bewonderen. Met dank aan een vriendin aka superkapster aka held van de week droeg ik een Victoriaans kapsel. Met compleet getoupeerd, gewafeld en met krullen, naar een kant van mijn hoofd gedirigeerd haar stond mijn hoofd strak van de haarlak. Afgemaakt met een little black dress (het is maar weer eens bewezen hoe onmisbaar dit kledingstuk is in elke vrouwelijke kledingkast), smokey eyes en rode lippenstift. Oh en zwarte nagellak uiteraard.

Eenmaal binnen bleek ik ergens halverwege de ranglijst ingedeeld te kunnen worden qua outfit. Van ik-doe-net-alsof-ik-van-niets-wist gasten in spijkerbroek en houthakkershirt tot complete vampieren met tandjes, bloed en witte lenzen in een middeleeuwse outfit. Sommigen zo scary dat ik spontaan een kruisje sloeg en mijn nek beschermde als ze langs me liepen.

Om maar gelijk met een oordeel over de avond te komen: de show was tof in elkaar gezet met bloeddorstig opgemaakte modellen, maar weinig vernieuwend. Ik zag bandjes, bandjes en bandjes. In het zwart, in het roze of in het rood. Al heb ik de kleinste details waarschijnlijk gemist, aangezien ik slechts een vijfderangs staanplaats langs de catwalk had weten te bemachtigen. Bovendien ben ik geen kenner. Ik had dan ook mijn eigen non-Marlies aangepast aan mijn outfit. Op zo’n manier dat ie absoluut niet zichtbaar was. Terwijl de trotse eigenaars van Marliesjes het andersom aangepakt hadden. Eerst de bh en vervolgens de outfit eromheen ontworpen.

Toch was de party geslaagd. Prima locatie, vette dj, leuk barpersoneel op blote voeten (want: strandlocatie) en catering in stijl. Had ik net een soort bloody mary en een hapje rauwe tartaar naar binnen gewerkt, kreeg ik alweer een reageerbuisje met bloed aangeboden. Ietwat verwarrend omdat je toch even twijfelt of het nu wel of niet drinkbaar is. Maargoed, het staat natuurlijk ook een beetje raar als ze vragen ‘wil je misschien een reageerbuisje met Heinz tomatenketchup?’.

Marlies zag er uit als oppervampier en liep in het bijzijn van bodyguards door het publiek. Genietend van haar feestje. Een beetje jammer vond ik het wel dat ze niks gezegd heeft. Geen dankwoord. Geen bloed, zweet en tranenverantwoording over de totstandkoming van de lijn. Geen de-bar-is-geopend. Niks. Geruisloos als een echte vampier bewoog ze na de show van de ene naar de andere ruimte, wat soms leuke taferelen opleverde van uitrustende cameraploegen die van schrik bijna van hun strandstoel vielen om direct weer over te gaan tot take 34: het interview.

Het hoogtepunt van de avond was het vertrek. De felbegeerde goodiebag! Een mysterieus oranje knapzakje voor iedereen. Zelfs mannen stonden ervoor in de rij. Enorme opwinding over een cadeautje van Marlies. Alsof het een winnend lot uit de loterij was. Ik wist mijn zelfbeheersing te bewaren tot ik 4 milliseconden in mijn auto zat. Ik moest weten wat Marlies had uitgezocht voor mij. Waarmee ze mij wilde bedanken voor mijn komst. Voor de moeite die ik in mijn outfit had gestoken. Voor mijn gezelligheid en mijn danskunsten.

Het was een onderbroek. Geen string. Geen slip. Geen hipster. Geen ander sexy woord dat past bij het merk Marlies Dekkers. Gewoon een mannelijke ballenknijper. Met bruin/oranje vlakken. Verbijsterd keek ik om me heen waar de camera’s hingen. Ik kon ze niet ontdekken. In het daglicht ontdekte ik dat het (waarschijnlijk) een zwembroekje is. Toch raar, want topless zonnen is niet meer van deze tijd, we krijgen dit cadeau in september en hoopt ze nu echt dat alle gasten volgende zomer in haar zwembroek gaan lopen?? Het gevreesde H&M effect wordt dan Marlies: 10 dezelfde outfits op elke vierkante meter strand. Leuk vooruitzicht al die degelijk bedekte billen. Sorry mannen…

Bekijk mijn hele weblog!

Volg mij op twitter

moertjes
hamer
schroevendraaier
luxe_pen